تاریخچه

 مرکز مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه از هنگام تاسیس خود در سال 1362 عهده دار ماموریت های متنوع و گسترده ای ذیل عناوین مختلف از جمله معاونت آموزش و پژوهش و مرکز آموزش و پژوهش های بین المللی بوده است. ماموریت محوری این مرکز از آغاز و  به رغم برخی تحولات مقطعی و اقتضایی در ساختار اداری، کمک به گردآوری، سامان بخشیدن و توسعه پژوهش و تحقیق در زمینه های مختلف سیاست خارجی و کمک به تبیین سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران بوده است. این مرکز با در اختیار داشتن حدود 50 میلیون نسخه سند دست اول از تاریخ روابط خارجی ایران و برای حفظ و نگهداری از این گنجینه ملی، منبع ارزنده ای جهت پژوهش های تاریخ روابط خارجی ایران است.

این مرکز در قالب سه برنامه مشخص اندیشکده  ای-مطالعاتی، آموزشی و اسنادی ماموریت ها و اهداف خود را تعیین نموده است. در حوزه فعالیت های مطالعاتی و اندیشکده ای، مرکز مطالعات ضمن پژوهش در امور مربوط به سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران و انجام پژوهش های کاربردی در حوزه سیاست خارجی و روابط بین الملل، همکاری های گسترده ای با مراکز پژوهشی و اتاق های فکر داخلی و خارجی در قالب جلسات، میزگردها و کنفرانس های مختلف دارد. در این راستا گسترش ادبیات در زمینه مطالعات روابط بین الملل و مطالعات منطقه ای و سیاست خارجی از اهداف مهم این مرکز می باشد. در همین چارچوب مرکز مطالعات از طریق ارتباط منسجم با اندیشمندان و پژوهشگران علوم سیاسی و روابط بین الملل در داخل و خارج از کشور به تبیین سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران کمک نموده و به واسطه نگهداری و پژوهش در حوزه اسناد خارجی، کوشش می کند به حافظه ملی سیاست خارجی در کشور مدد رساند. در حوزه آموزشی فارغ از ارائه دوره های تحصیلات تکمیلی در دانشکده روابط بین الملل برای دانشجویان در مقطع کارشناسی ارشد، به طور مستقیم و غیر مستقیم در دانش افزایی دست اندرکاران روابط خارجی از طریق برگزاری دوره های بازآموزی و کارگاههای آموزشی مشارکت نموده و همکاریهای قابل توجه بین المللی با نهادهای مشابه دانشگاهی و آموزشی خارج از ایران دارد.

مرکز مطالعات سیاسی و بین المللی، نتایج تحقیقات و مطالعات خود را از طریق انتشار کتب و نشریات مختلف از جمله ماهنامه رویدادها و تحلیل ها، فصلنامه های سیاست خارجی، آسیای مرکزی و قفقاز و تاریخ روابط خارجی در دسترس عموم قرار می دهد.